Dursun Berk Blog

Dursun Berk Blog

Sign in Subscribe

Yitik Eylüllere Ağıt

Ne Eylüller gömdüm bağrıma, Saçlarımda gönül yangının külleri. Yüzümde tüyü bitmemiş Yetim bir yazın ayak izleri... Ve tepemdeki bulutlara gömülmüş Solgun ve sihirli bir bahar resmi... Hüznün bulanık pınarları kaynıyor Gözbebeklerimde, Avuçlarımda solmuş irisler... Nefesime yapışmış ateşli kelimeler Yakıyor boğazımı, Hapşırsam lav dökülecek ve boydan Boya yanacak hazanın yas örtüsü,

DUA VE UMUTSUZLUK

Kıyıları paralayan dalgalar gibi yükselir yüreğimden dualarım... Paralar ciğerlerimi...param parça olur boğazım,dilim ,dudaklarım... Tükenir nefesim sabrın demir kapılarında... söner umutlarımın kandil ışıĝı! Ve ölüme yatar umutlarıma can veren hayallerim... Ruhum kanatlarını yitirir sonsuz gecenin rahminden düşmüş Kederlerin kollarında..! Göksel Melekler secdeye varır dualarımın heybetinden,azametinden... Genede aralanmaz merhamet

Yokluğu yoketme arzusu

Yokluğu yoketme arzusu Düşmeseydi sevda dolu yüreklerin dualara açılmış avuçlarına, Eurydike hiçliğin sonsuz karanlığını aşıp ümit eder miydi yeniden buluşmayı gün ışığıyla! Diner miydi Orpheusun yürek sancıları suskunluğun pençesine düşüp yitip gider miydi lirin kederlerle çoğalan hüzünlü nağmeleri..! Eyy aşkın rahminden türemiş acılar Dokunun yüreğime,Dokunun ki... yüreğim sonsuza kadar

TANRININ KAYIP SARAYI

Keder yangınlarına düşmüş Ruhumun külleri yağmış saçlarıma Işığı solmuş gözlerimin pervasız hüzün bulutlarına gömülü, Kederlerimin sonsuz gecesi yutmuş bütün ümitlerimi..! Bilmem kime şikayet edeyim ki Kahpe kaderin bitmeyen tuzaklarını..! Diz çökmüş kalbim dualarının nefesinden ördü Tanrıya giden bütün kutsal yolları Gene de hiç bir yoldan ulaşamadı Tanrının sonsuz gecenin karanlığına

ÜSTÜ KALSIN

Yeni bir gün doğacakmış diyorlar sensizliğe doğan günden bana ne! Bana ne ümit ışığı körelmiş kara donlu yeni günden..! Güneşin altında sonsuz gecenin kollarında can çekişecekse ruhum Ve hasret yakacaksa cehennem ateşlerini kemik iliklerimde, yüreğim dönüşecekse hasretin yosun tutmuş anıt mezarlarına Neyleyeyim yeni günü, bırak... bırak kahpe donlu kaderimin üstü

SEVGİLİYE SİTEM

Seni düşünmek azaplara bitmez bir davet, Hayalini kurmak sonsuz bir cehennem kurmak içimde... Kaygılarım dipsiz kuyulara düşmekmiş Ve boğulup gitmekmiş susuz derelerde..! Boşa çıkarırsın bütün özlü çabalarımı Beyhude düşer gönlümün bütün çırpınışları..! Yaralarımdan beslenen ve keder mührü ile dağlanmış ruhun asla geçit vermez diri ümitlerimin parıltılı safaklarına... Ümitlerim yalancı şafaklara

KENDİ İÇİNDE KAYBOLMUŞ SEVGİLİYE

Gönül şehrimi aydınlatan sevda Güneşimdin benim, Gönül gözlerimin büyülü ışığı... Sonsuz gecenin rahminden düşmüş kahpe kaderin zehirli okları avladı seni bir gece ansızın ve cehennemi azaplar içinde kaybolup gittin kendinde ve kendi iç dünyanın karanlığına gömüldün. Yatalak oldu ruhum, ölüme yattı pembe bulutlarda çiçek açmış hayallerim... Kederinin kıyamından kalbimin gözleri

BAŞKA BİR DÜNYA

Sonsuz hiçlik denizinin ortasında Bilinmeze giden dümeni bozuk bir gemideyiz ... Hiç kimse yok , herkesten yoksun,kendi gölgelerimizle baş başa bir yolculuk bu... Kapılmışız hiçliğin dev dalgalarınaKökten sarsılıp derin kaygılar kuşanıyor tutsak benliklerimiz... Yüreklerimizde köksalmış cehennemi kaybolma kaygılarımız: Hiçliğin rahminden beynimizin kıvrımlarına düşmüş ve tuzak kurmuş yaşam sevgisi yüklü kervanlara... Kaygının

EYLÜL SIZISI

Gençlik hayallerimizin külleri yağar, Uzayan gölgelerimizin üstüne, Hüznün isleriyle sıvanmış Eylül bacalarından... Bir burun kemiği sızısıdır Eylül, Hiç dinmeyen bir şakak kemiği ağrısı..! Gönül bağını boydan boya kuşatmış ruhları karanlığa iten koyu bir yas sisi..! Hüzne hayat veren ekşimiş bir zaman mayasıdır Eylül..!

KERBEROS

Arzunun ağulu kırbacının darbeleriyle çürüyüp ölümün sülfür kokan nefesiyle sıvanmış,yılgın bedenin yorgun kollarını sonsuz huzura kavuşmak için Persefon'un ikircikli ruhuna doladığında, öfkesiyle kabartır mı kanlıAkeron'u ve salar mı zincirlerinden kıskançlığın lanetli rahminden türemiş Kerberos'u ağızlarından taşan çürük et kokularıyla..!

RUH YANGINLARI

Ruh yangınlarının isleri kararttı uykumun Güneşini Ümit ışığım kaybolup gitti zifti gecenin doruklarında... Volkan ağızlarında soyundum şiddetle paralayıp attım, hayatın ağularla sıvanmış dikenli esvabını, kor ateşin alev dalgalarına bıraktım kendimi, Akdenizin köpüklü dalgalarına binip iz bırakmadan hakikat denizinde kaybolan Börklüce gibi sıyrıldım kendimden... Ve buharlaşıp kayboldum kendi ateşimin alevsiz kollarında.

İYİLİĞİN GÖLGESİ: FAUST’TAN WOLAND’A KÖTÜLÜĞÜN DİYALEKTİĞİ

İYİLİĞİN GÖLGESİ: FAUST’TAN WOLAND’A KÖTÜLÜĞÜN DİYALEKTİĞİ

1. Giriş İnsanlık kötülüğü yalnızca yaşamamış, onu anlamlandırmak zorunda da kalmıştır. Acı, ölüm, hastalık, yıkım ve insanın insana uyguladığı şiddet karşısında bilinç, karşılaştığı olguyu çıplak bir olay olarak bırakmamış; ona nedenler, amaçlar ve değerler yüklemiştir. “Kötülük” bu bakımdan yalnızca ahlakın bir kavramı değil, insan zihninin varoluşu anlamlandırma biçimlerinden biridir. İnsan

Yıldızını Yakan Özne: Rimbaud ve Benliğin Trajik Ontolojisi

Yıldızını Yakan Özne: Rimbaud ve Benliğin Trajik Ontolojisi

Yıldızını Yakan Özne: Rimbaud ve Benliğin Trajik Ontolojisi Rimbaud’nun “Ben başkalarıdır” sözü, modern öznenin kendi üzerine kapanmış, kendisine bütünüyle sahip, saydam ve değişmez bir merkez olmadığını gösteren en parlak sezgilerden biridir. Fakat bu söz, insan benliğinin bütün trajik mimarisini kuşatmaya yetmez. Çünkü ben, yalnızca başkalarından yapılmış bir özne değildir;

ACILARIMIN ÇOCUĞU

Kalbimi acılarına gömdüm Acıların sonsuz geceye açılmış sınırsız bir mezar... Kimseler bilmez bunu: Ben çoktan sende öldüm..! Çığlıkların içinde yandığım Cehennem ateşi... Ve sen yokluğumun Sonsuz gecenin zifti karanlıĝına Gömülmüş kayıp şehri..! Yanık ciğerlerinin kapkara islerini Örtünmüş bir hayal artığı gibi Dolaşırım çöplüğe atılmış hayatların Ortasında,hiç kimsesiz... Ve hiç

Homeros’un Ozanından Nolan’ın Kamerasına: Sözlü, Yazılı ve Görsel Kültürün Ortak Zihin Üzerindeki Diyalektiği

Homeros’un Ozanından Nolan’ın Kamerasına: Sözlü, Yazılı ve Görsel Kültürün Ortak Zihin Üzerindeki Diyalektiği

Christopher Nolan’ın The Odyssey filminin dünya ölçeğinde gördüğü yoğun ilgiye yalnızca çağdaş sinemanın teknolojik olanakları, yönetmenin kişisel ünü ya da sinema endüstrisinin pazarlama gücü üzerinden bakmak, karşımızdaki kültürel fenomenin daha derindeki anlamını gözden kaçırmak olur. Homeros’un binlerce yıllık anlatısının çağdaş görüntü teknolojisinin en gelişmiş araçlarından biriyle yeniden kurulması

Saçmanın Antropomorfik Yazgısı: İnsan Zihninin Anlam Kurma Serüveni Üzerine Felsefi Bir Deneme

Saçmanın Antropomorfik Yazgısı: İnsan Zihninin Anlam Kurma Serüveni Üzerine Felsefi Bir Deneme

Tertullianus’a atfedilen “Credo quia absurdum est” sözü, tarihsel bakımdan birebir ona ait olup olmamasından bağımsız olarak, insan zihninin metafizik yazgısını açığa çıkaran en yoğun formüllerden biri olarak düşünce tarihinde yaşamayı sürdürmüştür. Bu sözün asıl gücü, filolojik doğruluğundan çok, insanın varoluş karşısındaki temel tutumunu görünür kılmasından kaynaklanır. Çünkü insan, yalnızca

Doğanın İçinden Doğaya Karşı: Varlık-Bilinç Çelişkisi ve İnsan Türünün Kültürel Evrimi

Doğanın İçinden Doğaya Karşı: Varlık-Bilinç Çelişkisi ve İnsan Türünün Kültürel Evrimi

Anahtar kavramlar: varlık-bilinç çelişkisi, kültür felsefesi, felsefi antropoloji, ortak hafıza, benzetişimci bilinç, mit, logos, teknik, yabancılaşma, meta fetişizmi, etik-ekosantrik bilinç Doğanın Dışlanmış Çocuğu İnsan türünün doğal evrim tarafından belirlenmiş sıradan bir canlı türü olmaktan çıkarak, kendi varoluş alanını kültürel, simgesel ve tarihsel bir düzlemde yeniden kurmaya yönelmesi, insanlık tarihinin en

Zamanın Ruhu, Dil ve Kapitalist Modernitenin Bilinç Rejimi Üzerine

Zamanın Ruhu, Dil ve Kapitalist Modernitenin Bilinç Rejimi Üzerine

Kant, Herder, Hegel ve Marx’ta Zamanın Ruhu: Akıl, Halk Ruhu, Tin ve Maddi Tarih Zamanın ruhu, yalnızca bir çağın duygu iklimi, düşünsel atmosferi ya da estetik beğenisi değildir; bir toplumun dünyayı algılama, anlamlandırma ve kendi varlığını tarihsel düzlemde kurma biçiminin derin yapısıdır. Genius saeculi ya da Zeitgeist, görünüşte soyut

Hakikatin Temsili, Sözlü Hafıza ve Yazılı İktidar: Mitos, Epos ve Logos Sentezi Bağlamında Kutsal Kitapların Ortak Bilinç İnşasındaki Rolü

Hakikatin Temsili, Sözlü Hafıza ve Yazılı İktidar: Mitos, Epos ve Logos Sentezi Bağlamında Kutsal Kitapların Ortak Bilinç İnşasındaki Rolü

Giriş İnsan zihni, hakikati edilgin biçimde yansıtan saydam bir ayna değildir. Zihin, hakikate yönelen, onu kavramaya çalışan, kavradığını temsil eden ve temsil ettiği şeyi tarihsel, toplumsal, dilsel ve simgesel dolayımlar içinde yeniden üreten etkin bir örüntüleme alanıdır. Bu nedenle zihinsel olguların ve zihinsel örüntülere dayalı yapıların hakikati temsil etme kapasitesi,

Sürgünün Mistik Hafızası: Olga Tokarczuk’un Yakub’un Kitapları Romanında Kabala, Mesihçilik ve Modernliğin Eşiği

Sürgünün Mistik Hafızası: Olga Tokarczuk’un Yakub’un Kitapları Romanında Kabala, Mesihçilik ve Modernliğin Eşiği

Öz Olga Tokarczuk’un Yakub’un Kitapları, tarihsel romanın sınırlarını aşarak sürgün, Kabala, mesihçilik, kutsal metin, beden, kimlik ve modernliğin doğuşu üzerine çok katmanlı bir düşünce evreni kurar. Roman, Yakup Frank’ın kişiliği etrafında yalnızca on sekizinci yüzyıl Doğu Avrupa Yahudiliğinin dinsel ve toplumsal krizlerini değil, aynı zamanda Talmudcu ortodoksi

Şiirin Sürgün Adası Sözlü Kültürden Görüntüsel Yabancılaşmaya İnsanlığın Ortak Hafızası

Şiirin Sürgün Adası Sözlü Kültürden Görüntüsel Yabancılaşmaya İnsanlığın Ortak Hafızası

İnsanlık tarihi, yalnızca üretim araçlarının, siyasal kurumların, teknik aygıtların ya da ekonomik ilişkilerin tarihi değildir; aynı zamanda insan zihninin kendi kendisini kurma, kendisini anlama, kendisini simgeler içinde çoğaltma ve sonunda kendi yarattığı simgesel evrenler içinde yabancılaşma tarihidir. İnsan, doğanın bağrından kopup kendi bilincinin dar ama büyülü aynasına baktığı andan itibaren

Narkissos Miti ve İnsanın Metamorfozu (Türsel -zihinsel evrimi) Üzerine Felsefi, Antropolojik ve Homosentrik Bir yaklaşım:

Narkissos Miti ve İnsanın Metamorfozu (Türsel -zihinsel evrimi) Üzerine Felsefi, Antropolojik ve Homosentrik Bir yaklaşım:

‘’Suda Gördüm Yüzümü, Ondan Devşirdim Özümü’’ Özet Bu makale, Narkissos mitini bireysel bir narsisizm hikayesinden çok, insan türünün doğadan koparak zihninde metafizik bir düzlem oluşturan ve benzetişimci bir düşünceyle soyut değerler üzerinden metafizik bir varoluş inşa eden kültürel bir varlık haline dönüşümünü temsil eden bir alegori olarak ele almaktadır. İnsan,

Zamanın Ruhuyla Yüzleşmek: Robert Musil ve Niteliksiz Adam

Zamanın Ruhuyla Yüzleşmek: Robert Musil ve Niteliksiz Adam

Her büyük edebî yapıt, yalnızca bireyin iç dünyasını değil, aynı zamanda ait olduğu çağın içsel yarılmalarını da görünür kılar. Robert Musil’in Niteliksiz Adam’ı, yalnızca bireysel bir yabancılaşma romanı değil, bir çağın ruhuyla hesaplaşmadır. Bu yazının başlığı olan “Zamanın Ruhuyla Yüzleşmek”, tam da bu yüzleşmenin hem bireysel hem de

TESS: Evrensel Tragedyanın Doğa Kaynaklı Masumiyetle Modern Bilincin Çatlağı Arasında Yazılan Kırılgan Yasası

TESS: Evrensel Tragedyanın Doğa Kaynaklı Masumiyetle Modern Bilincin Çatlağı Arasında Yazılan Kırılgan Yasası

Thomas Hardy’nin *Tess of the d’Urbervilles* romanı, İngiliz edebiyatının yalnızca dramatik bir anlatısı değil; insanlığın binlerce yıldır taşıdığı varoluşsal çatlağın modern çağdaki en çıplak biçimde görünür hâle geldiği büyük bir bilinç sahnesidir. Hardy’nin bu romanda işlediği temel düşünce, insanın doğal varoluşuyla tarih boyunca örülmüş kültürel bilinç yapıları

Kavramın İmparatorluğu: Roma, Latince ve Batı Uygarlığının Kuruluşu

Kavramın İmparatorluğu: Roma, Latince ve Batı Uygarlığının Kuruluşu

Bir kültürün insanlık tarihinin ortak belleğine yerleşmesi, yalnızca düşünsel üretiminin derinliğiyle açıklanamaz. Düşünce, kendi başına doğduğu coğrafyanın sınırlarını aşmaya yetmez; onu taşıyacak yollar, kurumlar, diller, yasalar, kentler, ordular, ticaret ağları, tapınaklar, okullar, kütüphaneler ve siyasal örgütlenmeler gerekir. Kültür, ancak bir taşıyıcı beden bulduğunda tarihsel bir güç hâline gelir. Bu nedenle