ACILARIMIN ÇOCUĞU

Kalbimi acılarına gömdüm
Acıların sonsuz geceye açılmış
sınırsız bir mezar...
Kimseler bilmez bunu:
Ben çoktan sende öldüm..!
Çığlıkların içinde yandığım
Cehennem ateşi...
Ve sen yokluğumun
Sonsuz gecenin zifti karanlıĝına
Gömülmüş kayıp şehri..!
Yanık ciğerlerinin kapkara islerini
Örtünmüş bir hayal artığı gibi
Dolaşırım çöplüğe atılmış hayatların
Ortasında,hiç kimsesiz...
Ve hiç kimse farkında değil!
Eyy acılarımın yatalak çocuğu
Beni tahtına oturtun acılar ikliminin
Bütün duaları Beyhude kılan
Kara bahtınla...!